درگذشت مایک برتون، شناگر افسانه‌ای UCLA و دارنده سه طلای المپیک

برتون بین سال‌های ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۱ در UCLA تحصیل کرد و در این مدت پنج عنوان انفرادی قهرمانی NCAA را به دست آورد. او همچنین دو مدال طلا در المپیک ۱۹۶۸ مکزیکوسیتی و یک طلا در بازی‌های مونیخ کسب کرد. برتون از اعضای نخستین دوره تالار مشاهیر ورزشی UCLA در سال ۱۹۸۴ بود؛ دوره‌ای که چهره‌هایی چون کریم عبدالجبار، آرتور اش، ریفر جانسون، جکی رابینسون و جان وودن نیز در آن حضور داشتند.

برتون در ۱۲ سالگی هنگام دوچرخه‌سواری با کامیون برخورد کرد و به شدت مجروح شد. او ناچار شد ورزش‌های برخوردی را کنار بگذارد و برای توان‌بخشی به شنا روی آورد؛ کمتر از ۱۰ سال بعد به یکی از بزرگان استقامت این رشته تبدیل شد. او نخستین شناگری بود که از برنامه تمرینی با حجم بالا و ریتم‌سنجی دقیق دورها در مسابقه استفاده کرد؛ روش‌هایی که امروز رایج‌اند. برتون در قهرمانی ملی AAU سال ۱۹۶۶ رکورد آمریکا در ۱۶۵۰ یارد آزاد را ۳۰ ثانیه جابه‌جا کرد و در طول دوران حرفه‌ای خود هفت رکورد جهان ثبت کرد که آخرین آن در مونیخ بود.

برتون ۱۷ ساله در انتخابی المپیک ۱۹۶۴ آمریکا حضور داشت اما به‌طور محدود از راه‌یابی بازماند. او عمدتاً به دلیل مربی تالار مشاهیر، باب هورن، UCLA را انتخاب کرد. در حالی که تازه‌واردان اجازه رقابت در قهرمانی NCAA را نداشتند، برتون در دو ماده قهرمانی ملی کوتاه‌مدت AAU پیروز شد و فصل نخست پربارش را با طلای ۱۵۰۰ متر آزاد در بازی‌های جهانی دانشگاهی توکیو به پایان رساند.

او در نهایت پنج عنوان NCAA به دست آورد که سه عنوان آن — ۱۶۵۰ یارد آزاد، ۲۰۰ پروانه و ۵۰۰ آزاد — در آخرین مسابقه‌اش با UCLA رقم خورد. در همان سال UCLA قهرمان کنفرانس پسیفیک-۸ شد و بهترین جایگاه تاریخ برنامه خود یعنی سوم کشوری را کسب کرد. برتون ۹ بار به عنوان آل-آمریکن انتخاب شد.

برتون در المپیک ۱۹۶۸ مکزیکوسیتی با وجود بیماری دو مدال طلا گرفت. نخستین طلا در ۴۰۰ متر آزاد با رکورد المپیک ۴:۰۹:۰ بود. سپس در ۱۵۰۰ متر آزاد عملکردی چشمگیر داشت و رکورد المپیک را ۲۲.۸ ثانیه شکست و با زمان ۱۶:۳۸.۹، ۱۸.۴ ثانیه سریع‌تر از نزدیک‌ترین رقیبش به پایان رسید.

او در المپیک ۱۹۷۲ مونیخ نیز تاریخ‌ساز شد و با رکورد جهانی ۱۵:۵۲.۵۸ در ۱۵۰۰ متر آزاد، نخستین ورزشکار تاریخ این ماده شد که دو بار قهرمان المپیک می‌شود. در رأی‌گیری میان ورزشکاران آمریکایی حاضر در بازی‌ها، برتون به عنوان پرچم‌دار مراسم اختتامیه انتخاب شد. او در سال ۱۹۷۷ به عنوان شناگر افتخاری به تالار مشاهیر بین‌المللی شنا راه یافت و بعدها به تالار مشاهیر ورزشی ساکرامنتو نیز وارد شد.

برتون پس از بازنشستگی، به پیروی از مربی و مرشد همیشگی خود شرم چاوور، به مربیگری روی آورد. او به BYU کمک کرد نخستین عنوان کنفرانسی خود را کسب کند و در المپیا در ایالت واشینگتن، دموین در آیووا و در نهایت بیلینگز در مونتانا مربیگری کرد. او به دستاوردهای شاگردانش، به‌ویژه کریگ اوپل، المپین ۱۹۸۸، افتخار می‌کرد و از حاضران همیشگی انتخابی المپیک بود و به راه‌یافتگان ۱۵۰۰ متر آزاد مردان و زنان تبریک می‌گفت.

او در دموین به دنیا آمد و در دو سالگی با خانواده‌اش به ساکرامنتو رفت. برتون و همسرش کارول که ۳۹ سال با او زندگی کرد، به سفر به‌ویژه به مسابقات رودئو، کمپینگ و وقت‌گذرانی با خانواده و دوستان علاقه داشتند. او از آشپزی، تعریف خاطرات بزرگ‌ترین مسابقاتش و حمایت از تیم‌های فوتبال آمریکایی و بسکتبال مردان UCLA لذت می‌برد. مایک برتون همسر، فرزندان، برادرش رندی و خواهرش باربارا را از خود به یادگار گذاشت.