کاترین بوشمین-پینار، جودوکای کانادایی، با کسب مدال برنز المپیک توکیو خداحافظی کرد

بوشمین-پینار در ماه آوریل و در جریان مسابقات قهرمانی پان‌آمریکن تصمیم خود را برای بازنشستگی اعلام کرد. سه هفته بعد از آن، دچار آسیب‌دیدگی شدید زانو شد و در ماه ژوئیه نیز پدرش را از دست داد، اما هیچ‌کدام از این اتفاقات او را از تصمیمش منصرف نکرد. مسابقات جهانی باکو در آذربایجان آخرین رقابت او بود.

او در مرحله یک‌هشتم نهایی این مسابقات مقابل کلاریس آگبگننو (Clarisse Agbégnénou)، حریف دیرینه‌اش، با ضربه یوکو در وقت اضافه شکست خورد. پس از این مبارزه، در آغوش گرفتن حریف فرانسوی به او گفت این آخرین باری است که یکدیگر را می‌بینند. آگبگننو نیز از شنیدن این خبر ابراز شگفتی کرد.

آنتوان والوا-فورتیه، مربی بوشمین-پینار، پیش از در آغوش گرفتن او برای تبریک دوران حرفه‌ای‌اش، یک بار دیگر درباره قطعی بودن تصمیم شاگردش پرسید. نیکولا ژیل، مدیرعامل جودو کانادا، نیز برای اطمینان از عدم بازگشت او در گرند اسلم توکیو در ماه آینده، درخواست ایمیل رسمی کرد.

بوشمین-پینار قرار است روز پنجشنبه در مرکز پیر-شاربونو و در حاشیه جام قاره‌ای مونترال، سخنرانی بازنشستگی خود را ایراد کند. او درباره احساسش در این مدت گفت که با صحبت درباره بازنشستگی با نزدیکانش بغض کرده بود، چرا که کنار گذاشتن ورزشی که ۲۳ سال زندگی‌اش را هدایت کرده، آسان نیست.

بهترین خاطره او از دوران ورزشی‌اش، کسب مدال برنز المپیک توکیو در سال ۲۰۲۱ در دوران همه‌گیری کرونا بود. با این حال، او پس از لحظه‌ای تأمل، خاطره دیگری را نیز مهم دانست: ارتباطی که جودو به او اجازه داد در طول بیماری پدرش با او حفظ کند. پدرش از سال ۲۰۱۹ پس از سکته مغزی دومش با محدودیت‌های زیادی روبه‌رو بود و در نهایت در ماه ژوئیه در ۷۲ سالگی درگذشت. خانواده او یک هفته پیش از مسابقات جهانی او را به خاک سپردند.

بوشمین-پینار درباره انگیزه‌اش از حضور در آخرین مسابقه گفت که می‌خواست «آخرین رقص» را برای پدرش انجام دهد. او در ماه مه و در جریان تورنمنت گرند اسلم قزاقستان دچار پارگی کامل رباط صلیبی قدامی زانوی چپ شد. پزشک متخصص عمل جراحی را توصیه کرد، اما این عمل او را از حضور در مسابقات جهانی بازمی‌داشت. او به جای جراحی، پنج ماه فیزیوتراپی را انتخاب کرد تا بتواند در یازدهمین حضور خود در مسابقات جهانی روی هر دو پا بایستد.

او پیش از شکست مقابل آگبگننو، دو پیروزی مهم به دست آورد. بوشمین-پینار که در زمان مصدومیت در میان پنج جودوکای برتر وزن ۶۳ کیلوگرم جهان قرار داشت، گفت که دوست داشت با مدال به کار خود پایان دهد. او درباره تصمیمش برای بازنشستگی گفت که هیچ زمان مناسبی برای کنار گذاشتن ورزش وجود ندارد و نگران قضاوت دیگران درباره این تصمیم است.

این ورزشکار اهل سنت-اوبرت گفت که پیش از این، سختی‌های دوران حرفه‌ای را «انتخاب» می‌دانست نه «فداکاری»، اما اکنون این معادله برعکس شده است. او از کاهش وزن، سفرها، خستگی و تمرینات مداوم خسته شده و می‌خواهد به کارهای دیگری بپردازد. بوشمین-پینار در حال گذراندن کارآموزی در یک موسسه حسابداری است و در مقطع کارشناسی ارشد رشته مالیات تحصیل می‌کند. او قصد دارد سال آینده عنوان حسابدار حرفه‌ای را دریافت کند و در چند سال آینده خانواده تشکیل دهد.

او درباره دوران حضورش در وزن ۵۷ کیلوگرم گفت که یک سال عادت ماهانه‌اش قطع شده بود و به دلیل رژیم‌های سخت همیشه نگران باروری‌اش بود. بوشمین-پینار به اختلالات خوردن نیز دچار شد و انتقالش به وزن ۶۳ کیلوگرم پیش از المپیک توکیو نقطه عطفی در زندگی‌اش بود. او تجربه‌اش را در مقالات، سخنرانی‌ها و حتی یک کتاب آشپزی منتشر شده پیش از المپیک پاریس به اشتراک گذاشته است.

بوشمین-پینار با کارنامه‌ای شامل مدال برنز المپیک، دو سکوی جهانی، شش عنوان گرند اسلم و دو مدال مسابقات جهانی جوانان بازنشسته می‌شود. او در ماه ژوئیه به عنوان جوان‌ترین زنی که به درجه روکودان (دان ۶) رسیده است، شناخته شد. مسیر حرفه‌ای او از ۹ سالگی و با خواندن جمله‌ای از نیکولا ژیل در یک کتاب درسی آغاز شد. او امیدوار است بتواند نسل بعدی را به جودو علاقه‌مند کند و الهام‌بخش جوانان باشد.