ناصر با شکستن سه رکورد جهانی وزنه‌برداری، ماهیگیری می‌کند

ناصر که پیش‌تر در دسته ۸۹ کیلوگرم رقابت می‌کرد، در حرکت یک‌ضرب ۱۸۵ کیلوگرم و در حرکت دوضرب ۲۳۰ کیلوگرم را مهار کرد و با مجموع ۴۱۵ کیلوگرم، هر سه رکورد جهانی را جابه‌جا کرد. او با اختلاف ۱۶ کیلوگرم نسبت به نوریسا آدیله‌تولی (Nurgissa Adiletuly) از قزاقستان که با ۳۹۹ کیلوگرم نقره گرفت، به مدال طلا رسید. علی علیپور از ایران، قهرمان بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶، با ۳۹۶ کیلوگرم به مدال برنز بسنده کرد.

پس از این پیروزی، ناصر جشن ماهیگیری گرفت؛ اقدامی طنزآمیز در پاسخ به منتقدانی که پیش از مسابقات شانس او را کم می‌دانستند. او گفت برخی کاربران شبکه‌های اجتماعی او را تمام‌شده خوانده بودند و پاسخش پس از شکستن رکوردها ساده بود: «می‌روم ماهیگیری.»

ویدئوی این جشن به‌سرعت در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد و واکنش‌هایی از سراسر جهان به همراه داشت. یکی از هواداران در اینستاگرام این حرکت را ادای احترام به تیان تائو (Tian Tao) وزنه‌بردار چینی دانست.

در چین، شی ژیونگ (Shi Zhiyong) قهرمان دو دوره المپیک، همین تضاد را به خوبی نمایندگی می‌کند. او سال گذشته در پانزدهمین دوره بازی‌های ملی چین در دسته ۷۳ کیلوگرم برای سومین بار قهرمان شد و پس از ۲۲ سال از صحنه رقابت خداحافظی کرد. شی هنگام خداحافظی گفت: «می‌خواهم ماهیگیری بروم» و ابراز تاسف کرد که چوب ماهیگیری‌اش را به دونگ‌گوان نیاورده بود.

شی در المپیک پاریس ۲۰۲۴ به دلیل آسیب کمر از رسیدن به سومین طلای المپیک بازماند و در حرکت دوضرب سه بار ناموفق بود. با این حال، او تجهیزات ماهیگیری‌اش را به فرانسه برده بود و پس از بازی‌ها به رودخانه‌ای محلی رفت. به گفته او، بزرگ‌ترین صیدش تاکنون ۱۶ کیلوگرم وزن داشته است.

تیان تائو، وزنه‌بردار دیگر چینی که در رقابت‌های ماهیگیری خارج از صحنه وزنه‌برداری با شی ژیونگ همراه بوده، به خوبی می‌داند چرا این مقایسه منطقی است. ناصر نیز درباره جمعیت نینگبو که برای عکس گرفتن دور او جمع شده بودند، گفت: «این عشق است. من این را دوست دارم. این انگیزه من است.» سه رکورد جهانی اکنون به او تعلق دارد و او امیدوار است ماهی بعدی نصیبش شود.

نینگبو نخستین ایستگاه مسیر المپیک ۲۰۲۸ لس‌آنجلس بود. اگر جشن او نشانه‌ای باشد، ممکن است در ادامه راه وقفه‌های بیشتری برای ماهیگیری در پیش باشد.